հայ մնալն ինքնին քաղաքական ընտրություն է
2018-ի աղետի խորքային պատճառները ճիշտ հասկանալու համար անհրաժեշտ է պատմությունից սովորել, այդ թվում՝ օտարների պատմությունից։
Սոցիալական պայմանագրի տրամաբանությունը կիրառելի է ոչ միայն անհատի և պետության, այլև անհատի և քաղաքական էլիտաների՝ այդ թվում և ընդդիմադիր քաղաքական ուժերի հետ հարաբերություններում։
Եթե հանրության տարբեր խմբերի՝ թեկուզ առերևույթ շահադիտական, կենցաղային, երկրորդական թվացող պոռթկումներին մեր վերաբերմունքը լինի «լավ ա, ձեզ հասնում ա»-ն, ապա ինչպե՞ս ենք պատկերացնում ճակատագրական պահերին ազգային մոբիլիզացիան։
Ինչպես են «չարորակ նարցիսները» փոխում իրականության և թույլատրեիի հանրային ընկալումները, և ինչպես դիմադրել այդ «չարորակ նորմալությանը»։
We, the undersigned citizens and residents of the EU with Armenian ethnic background, want to express our grave concern regarding the so-called “peace deal” you are mediating between Armenia and Azerbaijan.
Եթե պատրաստ եք կառուցել ու զարգացնել հայկական ազգային պետությունը. 30 հունիսի – 5 օգոստոսի, 2023թ.
Մենք գիտենք և ահազանգում ենք, որ Հայաստանի գլխին կախված գոյաբանական վտանգներն իրական են և մոտալուտ, բայց շարունակում ենք մնալ նորմալության շրջանակներում. պարտիզանական ջոկատներով չենք ելնում սարեր, չենք ծրագրում «վճռական քայլեր»…
Նորմալության աղճատումը (normalcy bias) ճանաչողական աղճատում է, երբ մարդը թերագնահատում է իրեն սպառնացող վտանգի հավանականությունն ու հետևանքների լրջությունը։
Հայաստանի Հանրապետության համար ի՞նչ սպառնալիք է թաքնված ֆորմալ առումով ճիշտ թվացող «Հայաստանի 29800 ք.կմ.» կարգախոսի տակ։
«Ես քաղաքականությամբ չեմ հետաքրքրվում» պնդումը հազվադեպ է իրականում նշանակում քաղաքականության նկատմամբ անտարբերություն։ Հաճախ դա վախ է, անվստահություն, ավելորդ ռիսկերից խուսափելու և «նորմալության գոտում» մնալու ցանկություն։
Ո՞րն է Փաշինյանի «ուժի աղբյուրը» և որտե՞ղ պիտի ազգային ուժերը փնտրեն իրենց ուժի աղբյուրը։
